Hvað fer á milli árin?
Það er óumdeilanlegt: áhorfendur í dag eru að horfa á hljóðlíkanið í stað þess að endurskapa eldinn frá 1950. Þetta er kerfisbundinn tap á menningararfleifðinni, og það þarf að breyta því strax.
Skellur í 1974 – Breiðar Ásgeirsson í greiminum
Í Vesturþýskalandi hringdi fjöðurinn á torgið, og Breiðar Ásgeirsson tókst í að fjöðurinn blasti í 1‑2‑3 á skora. Hvern sinn í fjórðung af fjörunum. Svo breiddist heimskringlan út um framanum, og fjarlægðin á milli áhorfenda hvarf. Þetta er eitt í því ferli sem leiddi til fjölda áhorfenda í dag.
1998 – Frónshólmi gegn Fólkabeltu
Um miðjan nóttina skautu þeir á móti Víðisvík. Hrafn Sigurbjörnsson var í mótum, hljóðið hljómaði eftir líkamlegu áfalli. Þeir drógu fram í að minnsta kosti hálfa veginum. Ákvörðun um að breyta takti voru þegar í loftinu. Þú myndir vilja halda í það ólútað.
Hreinskilinn ástandur
Upp í 2002, þegar Japan og Kórea slövuðu í burtu, varð viðurkenning á nýsýnum taktik. Svörtu og hvíta leikarar fóru í ástand og hringdi að hluta af þriðju hluta. Þetta er ekki bara ævintýri, þetta er fyrirmynd í dag.
2006 – Grímsveinn og blínið á Galla
Svörtu fínn 2., 3., 5. sló við nýrri vöku. Þeir þurftu á skjól að leggja, til að komast í nýjan umhverfislegan flugstig. Svörtu hlutfallið hafði breyst um 20%, þó að allir gerðu ráð fyrir því. Þetta er það ferill sem hjálpar.
Hvers vegna er þetta málið
Þú spyrð: Hvers vegna er þetta á lífið mínar? Svörin eru í bókunum á isfootballhm.com. Tímarnar í 1990, 1998, 2002 – allir eru í greinum, en margir glata því. Þessar sögur ættu að vera í huga, ekki á tómum skrám.
Leiðin fram á veginn
Skref eitt: Fylgjast með gamalli hlutfallinu. Tölur eru ekki bara tölur, þær eru bréf frá fortíðum. Skref tvö: Ráða sérfræðinga eins og Þorsteini í fjörur, ekki bara í neti. Skref þrjú: Hafa áhorfendur í huga, til að forðast að missa lífsgleymuna. Táknið!
Svo er það. Smelltu á rigningu í dag og breyttu hvernig þú talar um fortíðarleik. Engin frekari orð, bara framkvæmdu.